Haszowanie haseł PHP: Argon2id, bcrypt i bezpieczna migracja
Dowiedz się, jak bezpiecznie haszować hasła w PHP za pomocą Argon2id i bcrypt, wybrać bezpieczne parametry, zweryfikować dane uwierzytelniające i migrować istniejące hasze bez wymuszania resetu hasła.
PHP Hashing hasło: Argon2id, bcrypt i bezpieczna migracja
Magazynowanie haseł to jedna z najważniejszych decyzji dotyczących bezpieczeństwa w aplikacji internetowej. Nadużywanie haseł w bazie danych nie powinno natychmiowo ujawniać danych uwierzytelniających użytkowników, ale słabe algorytomy hasłowności mogą sprawić, że skradzione hasła będą tanie do obrony.
PHP zawiera funkcje wbudowane do hasłowności, sprawdzania i aktualizacji haseł. Wyzwaniem jest wybór odpowiedniego algorytumu, konfiguracja dla infrastruktury i migracja istniejących kont bez zakłócania uwierzytelniania.
Nowym aplikacjom zaleca się korzystanie z Argon2id jako preferowany wybór, gdy PHP to budowanie obsługuje go. bcrypt pozostaje praktyczną opcją kompatybilności. Obie technologie należy wykorzystywać za pośrednictwem API haseł PHP, zamiast własnej kryptografii.
Ta publikacja obejmuje implementację, wybór parametrów, migrację starych haseł i powszechne błędy.
Dlaczego SHA-256 nie nadaje się do przechowywania haseł
SHA-256 został zaprojektowany, aby był szybki. To nadaje się do kontroli integralności, ale samodzielnie jest niewystarczający do przechowywania haseł: atakujący zyskujący skradzione hasła mogą testować wiele prób haseł szybko.
Dedykowane algorytomy przechowywania haseł celowo konsumują zasoby więcej. Argon2id może wymagać znacznej pamięci oraz czasu obliczeń, co czyni masowe podszywanie kosztowne.
System bezpiecznego przechowywania wymaga unikatowego losowego soli, konfigurowalnego współczynnika pracy i sposobu zwiększania współczynnika pracy przy ulepszeniu sprzętu. Tokener ochronny password_hash() generuje i przechowuje niezbędną informację o solach automatycznie.
Przewodnik OWASP zaleca elastyczne algorytomy hasłowności zamiast szybkich ogólnych funkcji hasłowności.
Argon2id vs bcrypt: który wybrać?
| Funkcja | Argon2id | bcrypt |
|---|---|---|
| Obrona główna | Koszt pamięci i obliczeń | Koszt obliczeniowy |
| Trudny na pamięć | Tak | Nie |
| Konfigurowalne parametry | Pamięć, iteracje, równoległość | Współczynnik kosztu |
| Limit wejścia hasła | Brak limitu 72-bajtowego | 72 bajty |
| Dostępność w PHP | Zależy od budowania | Ogólnie dostępne |
| Najlepsze dopasowanie | Preferowane dla nowego przechowywania haseł | Kompatybilność i systemy legacy |
Argon2id zaprojektowany jest, aby opierać się atakom korzystającym z masowo równoległego sprzętu. bcrypt nadal jest autentycznym elastycznym algorytmem przechowywania haseł, ale jego limit wejścia wymaga ostrożności: bierze maksymalnie pierwszych 72 bajty, a nie litery.
Nie zakładaj, że PASSWORD_DEFAULT wybiera Argon2id. Dokumentacja PHP password_hash obecnie dokumentuje bcrypt jako swój domyślny algorytm. Wersja 8.4 podwyższyła współczynnik kosztu domyślnego bcrypt z 10 na 12, ilustrując dlaczego poleganie na parametrach domyślnych może zmienić wydajność aplikacji po aktualizacji.
Krok 1: Sprawdź obsługę Argon2id
Argon2id nie zawsze jest dostępny na każdej platformie hostingowej. Sprawdź środowisko uruchomienia przed jego wyborem:
<?php
declare(strict_types=1);
if(in_array('argon2id', password_algos(), true)) {
echo 'Argon2id is available';
} else {
echo 'Argon2id is not available';
}
Dostępność zależy od budowania PHP. Nie zakładaj, że aktualizacja wersji PHP automatycznie włącza Argon2id.
Krok 2: Hasło z wykorzystaniem Argon2id
OWASP dokumentuje kilka akceptowanych konfiguracji podstawowych. Jeden wymaga 19 MiB pamięci, dwie iteracje oraz równoległość jeden. PHP wyraża memory_cost w KiB, więc 19 MiB to 19 * 1024 KiB.
<?php
declare(strict_types=1);
$options = [
'memory_cost' => 19 * 1024,
'time_cost' => 2
];
$password = 'example-user-password';
$hash = password_hash(
$password,
PASSWORD_ARGON2ID,
$options
);
Opcja równoległości threads jest wspierana przez niektóre backends Argon2id, w tym libargon2, ale nie wszystkie budowania PHP. Jeśli jest wspierana, wartość jeden odpowiada podstawowej konfiguracji; jej pominięcie jest bardziej przenośne. Przetestuj rzeczywistą konfigurację.
Wynikająca zespolona hasha zawiera identyfikator algorytmu, parametry oraz sól. Nie potrzeba tych wartości przechowywać osobnych kolumn bazodanowych. Kolumna VARCHAR(255) jest sensownym początkiem dla współczesnych haseł, pod warunkiem że przechowuje całą zespoloną wartość.
To są parametry podstawowe, a nie uniwersalna konfiguracja produkcyjna. Testuj opóźnienie i zużycie pamięci przy rzeczywistej płaskiej ruchu uwierzytelniania.
Krok 3: Poprawna weryfikowanie danych uwierzytelniających

Ponieważ każdy hash hasła używa losowego soli, generowanie nowego hasła porównywanie ciąży nie zadziała. Używaj password_verify():
<?php
declare(strict_types=1);
$submittedPassword = (string)($_POST['password'] ?? '');
$storedHash = (string)$user['password_hash'];
if(!password_verify($submittedPassword, $storedHash)) {
// Reject authentication without disclosing account existence.
return;
}
// The password is valid. Continue with secure session handling.
Dokumentacja PHP mówi, że password_verify() jest chroniony przed atakami opóźnienia. Czyta algorytmy i współczynniki pracy z przechowanego hasła.
Weryfikowanie haseł nie zastępuje limitera prób logowania, bezpiecznych sesji, szyfrowania HTTPS, właściwej obsługi błędów ani uwierzytelniania wieloma faktorami.
Krok 4: Aktualizowanie istniejących hashów haseł podczas logowania
password_needs_rehash() rozpoznaje, gdy przechowany hash używa przestarzałego algorytmu lub parametrów. To umożliwia stopniową migrację bez zmuszania każdego aktywnego użytkownika do resetowania hasła.
<?php
declare(strict_types=1);
$options = [
'memory_cost' => 19 * 1024,
'time_cost' => 2
];
if(password_verify($submittedPassword, $storedHash)) {
if(password_needs_rehash(
$storedHash,
PASSWORD_ARGON2ID,
$options
)) {
$newHash = password_hash(
$submittedPassword,
PASSWORD_ARGON2ID,
$options
);
// Persist with a prepared statement.
// Prefer a conditional UPDATE to avoid overwriting
// a newer hash from a concurrent request.
}
// Finish authentication and rotate the session identifier.
}
Tylko odhashuj dopiero po pomyślnie sprawdzeniu podanego hasła. Warunkowa aktualizacja może zapewnić, że przechowany hash nadal pasuje do wartości sprawdzonej ostatnio. Na przykład zaktualizuj tylko hash haseł, gdzie zarówno identyfikator użytkownika, jak i stary hash są zgodne.
Zobacz API password_needs_rehash() dla szczegółów.
Krok 5: Migracja starych hashów MD5 lub SHA-1
Starsze aplikacje mogą zawierać hash MD5, SHA-1 lub własne formaty haseł. takie hash często nie mogą być sprawdzone za pomocą password_verify().
Migracja powinna trwać kontrolowany sekwencja:
- Identyfikuj przestarzały format za pomocą zaufanej metadanych lub nieambiguousnej, udokumentowanej formatu.
- Sprawdź podany hasł używając oryginalnego przestarzałego schematu tylko dla kont, które nadal tego wymagają.
- Po pomyślnym sprawdzeniu natychmiast utwórz nowy hash za pomocą
password_hash(). - Zamień przechowany przestarzały hash na bezpieczną aktualizację bazy danych.
- Ochron przestarzałego sprawdzania kiedy migracja dobiegnie końca.
Nie szukaj algorytmu na podstawie długości hash tylko, gdy możliwe są różne formaty. Nie próbuj rozpracowywać hashów haseł: hasłowność nie jest szyfrowaniem.
Dla kont, które nigdy nie logują się, rozważ politykę resetowania haseł zamiast zachowania słabych hashów nieprzerwanie. Nie wprowadzaj bezpiecznego awaryjnego ścieżki, która akceptuje słabe hashy dla nowych rejestrów użytkowników.
Krok 6: Benchmarkowanie hasłowności na Twojej infrastrukturze
Szerokie współczynniki kosztu zależą od Twojego sprzętu, płynności logowania oraz wymagań opóźnienie.
<?php
declare(strict_types=1);
$options = [
'memory_cost' => 19 * 1024,
'time_cost' => 2
];
$start = hrtime(true);
$hash = password_hash(
'benchmark-password',
PASSWORD_ARGON2ID,
$options
);
$milliseconds = (hrtime(true) - $start) / 1_000_000;
echo round($milliseconds, 2) . ' ms';

Uruchom tylko w kontrolowanym środowisku, nie jako publiczny endpoint www. Mierz weryfikowanie także, i powtarzaj przy reprezentatywnym obciążeniu. Ustawienie które wydaje się szybkie w izolacji może wyczerpać RAM gdy wiele żądań przychodzi jednocześnie.
OWASP rekomenduje balansowanie bezpieczeństwa z operacyjnymi zdolnościami i zazwyczaj utrzymywanie pojedynczych operacji hasłowności poniżej sekundy.
Powszechne błędy hasłowności
Dodawanie stałego soli ręcznie. PHP już generuje bezpieczne sole dla swojego API haseł. Stała sól usuwa ważna ochrona.
Korzystanie z klasycznych MD5, SHA-1 lub SHA-256. Te algorytomy zbyt szybkie na własne przechowywanie haseł.
Ignorowanie limitu 72-bajtowego bcrypt. wielooktureczne UTF-8 bajty mogą dotrzeć do tego limitu szybciej niż użytkownicy spodziewają.
Wybór ekstremalnych ustawień kosztu. Zbyt duże wymagania pamięci lub CPU mogą tworzyć ryzyko odmowy dostępu przy punkcie uwierzytelniania.
Podejmowanie haseł podawanych przez użytkowników. Unikaj eksponowanie haseł dzięki dzienniki debugowania, systemów monitorowania lub raportów błędów.
Przypuszczenie, że hasłowność rozwiązuje uwierzytelnianie bezpieczeństwo. Limiter prób, reagowanie na naruszenie, bezpieczeństwo sesji i uwierzytelnianie wieloma faktorami nadal mają znaczenie.
Czy używasz pepików?
Pepik to dodatkowa tajna wspólna przechowywana poza bazą danych hasł. W przeciwieństwie do soli, nie przechowana obok każdego hasła.
Prawidłowo zaprojektowany pepik może zapewnić dodatkową warstwę ochrony, gdy atakujący ukradną tylko bazę danych. Ale pepikowanie wprowadza złożoność zarządzania kluczami i rotacji: utrata lub rotacja pepików może wymagać resetowania haseł.
Nie improwizuj przez łączenie jawnej tajnej do każdego hasła. Followuj udokumentowane strategię, przechowuj tajne oddzielnie i planuj rotacji. OWASP dyskutuje o przed-hashowanie i po-hashowanie pepiku strategiami.
Praktyczna polityka hasłowności
Dla nowej aplikacji PHP preferuj Argon2id gdy dostępne, rozpocznij się OWASP-alignowane konfiguracje, przetestuj i przechowuj całą zespoloną wartość. Gdzie Argon2id niedostępne, bcrypt przez API haseł PHP jest praktyczna alternatywa jeś współczynnik kosztu i limit wejścia rozumiane.
Dla istniejącej aplikacji, zachowuj sprawdzanie wsparci legacy hashów podczas ich aktualizowania po pomyślnym uwierzytelnianiu. Unikaj zakłócających migracje, gdy oryginalne hasło nie jest dostępne.
Przemyśl designu do aktualizacji od samego początku. Sprzęt i rekomendacje zmieniają się; Twój system uwierzytelniania powinien być w stanie adoptować lepsze parametry i algorytmy bez równoczesnej zmiany hasła każdego użytkownika.
Często zadawane pytania
Czy Argon2id lepszy niż bcrypt?
Argon2id oferuje konfigurowalną trudność na pamięci i jest preferowanym wyborem przez OWASP dla nowych implementacji przechowywania haseł.
Czy PHP używa Argon2id domyślnie?
Nie. PASSWORD_DEFAULT obecnie wybiera bcrypt. Używaj PASSWORD_ARGON2ID jawnie gdy wspierane.
Czy mogę migrować hash bcrypt bez resetowania haseł?
Tak. Sprawdź istniejący hash, a potem odhashuj podany hasł po pomyślnym logowaniu.
Czy mam przechowywać sól osobno?
Nie. API haseł PHP generuje sól przechowuje niezbędną informację w zespolonym haśle.
Czy SHA-256 bezpieczne dla haseł?
Samodzielnie nie. Użyj dedykowanego elastycznego algorytmu hasłowności zamiast klasycznego SHA-256.